Gazze’ye gitmek için evinden ayrıldı ve kendisinden bir daha haber alınamadı.
![](https://kose-haber.com.tr/wp-content/uploads/2023/10/gazzeye-gitmek-icin-evinden-ayrildi-ve-kendisinden-bir-daha-haber-alinamadi-15HR9N7Q.webp)
İsrail’in Gazze’de gerçekleştirdiği saldırılara dayanamadığı gerekçesiyle 11 Ekim’de tutuklandı. Manisa’nınSaruhanlı ilçesinde evinden ayrılan 29 yaşındaki genç Engin Arslan’danCuma Suriye Sınırı geçtikten sonra kendisinden bir daha haber alamayan ailesi, yetkililere oğullarını bulmaları için çağrıda bulundu. Son ifadesini 13 Ekim’de kız kardeşine ‘Sınırı geçtim’ diyerek veren Engin Arslan’a 11 gündür hiçbir şey gelmedi. Hiçbir haber alınmadı.
Engin Arslan Uşak, Konya ve Hatay üzerinden Suriye sınırını geçti. Kız kardeşine gönderdiği kısa mesajda sınır duvarını atlayarak Suriye’ye geçtiğini ve yakındaki bir köydeki camide dinlendikten sonra yolculuğuna devam edeceğini belirten Engin Arslan’dan bir daha haber alınamadı. Gözyaşı döken aile, en azından oğullarının hayatta olduğunu öğrenmek için yetkililerden yardım istedi. 29 yaşındaki Engin Arslan’ın boynunda ve kolunda dövme bulunduğunu belirten ailesi, tek isteğinin oğullarının nefesini duymak olduğunu söyledi.
Son açıklaması ‘Sınırı geçtim’ oldu
Engin Arslan’ın ablası Emine Yavuz ise şunları söyledi: Kardeşim 11 Ekim Çarşamba günü öğleden sonra Gazze’de savaşmak üzere evden ayrıldı. Perşembe ve Cuma öğlene kadar mesajlaştık. Cuma gününden sonra bana mesaj atarak limitimi aştığımı ancak kendisine bir daha ulaşamadığımızı söyledi. Uşak’tan, ardından Konya’dan, oradan da Antakya’ya doğru yola çıktığını söyledi. Sonunda bana mesaj atıp sınırı geçtiğimi ve ondan bir daha haber alamadığımızı söyledi.” söz konusu.
‘Sesini duyayım, yaşadığını bileyim yeter’
Engin Arslan’ın gözü yaşlı annesi Sultan Arslan (54), şunları söyledi: Salı akşamı işten eve geldi. ‘Anne ben arkadaşımın yanına gidip orada kalacağım’ dedi. Eşyalarını topladı. Eşyalarını çok fazla topladığında şüphelenmeye başladım. Oğlum arkadaşının yanına gitmeyeceksin diye ısrar edince ‘Ben Gazze’ye savaşmaya gidiyorum’ dedi. Gitmemesini söylememe rağmen dinlemedi. Sabah 10.30 sıralarında evden çıktı. Kardeşiyle mesajlaştı. “Sizi merakta bırakmayacağım, size mesaj atabilirim ama sizi arayamıyorum” dedi. Çarşamba, perşembe, cuma gününe kadar çıktı ve cuma günü saat 14.00’te kız kardeşine son mesajını gönderdi. ‘Abla ben sınırı geçtim, bir köye geldim, camide dinleneceğim, sonra ne olur bilmiyorum’ dedi. Bu son açıklamaydı, yine bir haber ya da açıklama gelmedi. En azından bir nefesini duyabilseydim ve yaşadığını bilseydim bu yeterli olurdu. Nereye gitsek haber yok. Dinine çok düşkün bir çocuktu. Dua ederdi. Gazze’de yaşanan haksızlıklara tahammül edemiyordu. ‘Gideceğim anne, burada yaşamak istemiyorum. “Onları görünce dayanamıyorum, uyuyamıyorum” dedi. ‘Oğlum bu senin başına gelebilecek bir şey değil’ dememize rağmen onu ikna edemedik. Başka sorun yoktu. Hiçbir şeyi yoktu. Sadece ‘Oraya gitmek istiyorum’ dedi. “Başarırsam şehit olurum, olmazsa dönemeyebilirim” dedi. Bu kadar. Gelmese de, bulunsa da, Allah dilerse, gelmek istemese de bir ses duyalım ve hayatta bilelim, başına bir şey mi geldi bilemeyiz. Şu anda bir çelişki içerisindeyiz“dedi.